50-lecie utworzenia jednostek inżynieryjno-budowlanych

Program

Dzień 15 września 2012 roku ma być dniem:
  • wyrażenia uznania i oddaniem pamięci wszystkim tym, którzy od 1962 roku do dnia dzisiejszego służyli i pracowali oraz nadal pracują w zmieniających się wojskowych i wojskowo-cywilnych strukturach o profilu inżynieryjno-budowlanym, budowlanym i remontowo-budowlanym w Krotoszynie;
Program

Historia

Po odzyskaniu niepodległości, w Krotoszynie stacjonował od 1920r. do wybuchu II wojny światowej 56 pułk piechoty wielkopolskiej. Po zakończeniu II wojny światowej do 1950 roku 6 pułk artylerii lekkiej a w latach 1950 do 1955 12 pułk moździerzy. Przez następne 7 lat do 1962 roku koszary były zasiedlone przez ludność cywilną miasta a administracyjnie podlegały pod oddział gospodarczy jednostki wojskowej w Pleszewie.

Jednostka inżynieryjno-budowlana była jedną z kolejnych jednostek wojskowych zlokalizowanych w historycznych koszarach dawniej nazywanych koszarami „Kościuszki”. Na mocy decyzji administracyjnych ówczesnych władz wojskowych szczebla Ministerstwa Obrony Narodowej w listopadzie 1962 roku rozlokowano w Krotoszynie 35 batalion inżynieryjno-budowlany, który został rok wcześniej sformowany w Skwierzynie. W późniejszych latach batalion przeformowano w pułk. W obiektach przy ul. 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej mieścił się sztab jednostki, część pododdziałów obsługi, pododdział budowlany, warsztaty produkcyjne, magazyny, warsztaty remontowe. Większość pododdziałów rozlokowana była na terenie innych jednostek i garnizonów, gdzie wykonywane były zadania budowlane.

W czasie stacjonowania 35 batalionu inżynieryjno-budowlanego a później 35 pułku inżynieryjno-budowlanego w krotoszyńskich koszarach przy ul. 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej liczba żołnierzy, którzy pełnili w nich służbę bliska jest obecnej liczbie mieszkańców Krotoszyna.

W okresie istnienia jednostek inżynieryjno-budowlanych w Krotoszynie żołnierze i pracownicy wykonywali zadania w ok. 70 obiektach wojskowych na terenach zachodniej i centralnej Polski oraz na licznych budowach cywilnych.

W Krotoszynie i jego okolicach również są widoczne efekty służby i pracy żołnierzy i pracowników wojska. Powstało wiele obiektów: budynki mieszkalne, pawilony handlowe, przychodnia zdrowia, obiekty sportowe, drogi, chodniki. Wyremontowano i uporządkowano wiele obiektów infrastruktury miejskiej. Efekty służby i pracy są widoczne również przy obiektach kultury i oświaty. Wojsko brało udział w organizowaniu imprez o charakterze społecznym. Żołnierze i pracownicy jednostek zapisywali się przez wiele lat złotymi zgłoskami w rozwoju miasta. Do dzisiaj pamięć o wojskowo-cywilnym wysiłku krotoszyńskich jednostek inżynieryjno-budowlanych jest żywa a wielu żołnierzy pełniących w nich służbę osiedliło się tutaj na stałe wraz ze swoimi rodzinami. Są bardzo aktywni społecznie i zawodowo ciesząc się szacunkiem i poważaniem mieszkańców Krotoszyna.

O efektach działalności jednostek inżynieryjno-budowlanych w Krotoszynie i poza garnizonem, mogą zaświadczyć różne archiwa z tamtych czasów, ówczesne dokumenty, później założone lokalne gazety, kolejni przedstawiciele władz miasta a przede wszystkim opinia starszych mieszkańców naszego miasta.

Żołnierze i pracownicy wraz ze specjalistycznym sprzętem budowlanym i inżynieryjnym brali także udział w akcjach charytatywnych, pomocy przy klęskach żywiołowych, produkcji surowców budowlanych m.in. w cementowni Małogoszcz i Działoszyn, niesieniu pomocy Armenii po trzęsieniu ziemi oraz nagłych zdarzeniach losowych aż do 1995 roku, w którym to zlikwidowano garnizon wojskowy w Krotoszynie.

Nie zabrakło żołnierzy z 35 pułku inżynieryjno-budowlanego oraz z instytucji kontynuujących jego działalność w misjach pokojowych ONZ: Syrii, Egipcie, Kambodży, Namibii.

Szczytowym momentem w działalności budowlanej 35 pułku inżynieryjno-budowlanego było powierzenie jednostce wykonanie zadań na terenie Warszawy i Rembertowa, gdzie w latach 1983-87 każdego roku skoncentrowano ok. 2 500 żołnierzy wraz z olbrzymią ilością sprzętu i elementów zaplecza. W tym czasie wybudowano nowoczesne Centrum Konferencyjne MON przy ul. Żwirki i Wigury oraz dwa osiedla mieszkaniowe w Rembertowie wraz z towarzyszącą infrastrukturą i małą architekturą. Razem 29 bloków mieszkalnych, przedszkole, sklep, drogi, garaże i parkingi.

Po rozformowaniu 35 pułku inżynieryjno-budowlanego i likwidacji garnizonu wojskowego powstawały kolejno po sobie wojskowe zakłady budowlane i remontowo-budowlane wykonujące te same zadania co jednostka wojskowa. Realizowano te zadania zmniejszając w nich stopniowo udział żołnierzy i junaków aż do realizacji ich wyłącznie przez pracowników cywilnych. Działały one na terenie już nie istniejących wojskowych obiektów przy ul. Ostrowskiej oraz w kompleksie koszarowym przy ul. 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej. Aktualnie kontynuatorem oraz spadkobiercą tej wojskowej tradycji inżynieryjno-budowlanej, budowlanej i remontowo-budowlanej jest działający w strukturze Zakładów Remontowo-Budowlanych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej SP. Z O.O., Zakład Terenowy Nr 2 w Krotoszynie.

Jednostki wojskowe przedwojenne, czasu wojny i powojenne, w tym przede wszystkim historyczny 56 pułk piechoty wielkopolskiej mają swoje miejsca pamięci w Krotoszynie. Krotoszyńskie jednostki inżynieryjno-budowlane nie były związane z tamtymi zasłużonymi, historycznymi liniowymi jednostkami wojskowymi. Istniały po II wojnie światowej w warunkach pokojowych, tworząc nowe obiekty budowlane dla wojska a budowano je z wykorzystaniem nowoczesnych technologii. Jednostki inżynieryjno-budowlane miały swoje niezwykle przydatne miejsce w kolejnych koncepcjach i etapach rozwoju sił zbrojnych, w tym przy budowie obiektów dla kolejnych generacji uzbrojenia.

Po likwidacji jednostki wojskowej pozostały obiekty koszarowe - wybudowane w 1898 roku i modernizowane w latach późniejszych. Po zlikwidowaniu ogrodzenia koszar zostały one włączone w organizm miasta. Mieści się w nich Starostwo Powiatowe, obiekty służby zdrowia, Zakład Remontowo-Budowlany WAM, Krotoszyński Ośrodek Kultury, Warsztaty Terapii Zajęciowej, Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie, szkoła muzyczna, i inne instytucje państwowe oraz firmy prywatne i 2 wielorodzinne budynki mieszkalne.

Partnerzy